Laveren op de golven van corona

De huidige coronacrisis raakt ons allemaal. Hoe te laveren op de woeste golven die dit virus wereldwijd veroorzaakt? Hoe je balans te houden? Waar de een te maken heeft met zorgen om zieken in de directe omgeving, heeft de ander te maken met stress vanwege het (mogelijke) verlies van een baan of eigen bedrijf en de daarbij horende inkomsten. Stuk voor stuk hebben we te maken met de gevolgen van de beperkende maatregelen: zoveel mogelijk thuis werken en binnen blijven, kinderen die niet naar school kunnen maar wel online lessen krijgen, geen uitlaatklep in de vorm van een uitje naar de dierentuin, café, restaurant of bioscoop. Dit alles gecombineerd met de angst dat je geliefden ziek worden, of jijzelf. Deze cocktail roept bijna onherroepelijk spanning op. Hoe daar mee om te gaan?

Durf je angst te voelen

Er is op deze vraag geen simpel antwoord. Waar voor de een een dagelijkse wandeling in het park afdoende is, heeft de ander meer nodig om zijn of haar balans te houden. Denk aan yoga, meditatie, van je af praten in telefoongesprekken met vrienden, een ontspannende film kijken of legpuzzels leggen. Wat in mijn ogen wel belangrijk is: neem de tijd en ruimte om echt te voelen wat er in je speelt! Kies niet te snel voor afleiding of verdoving, maar durf werkelijk bij jezelf naar binnen te gaan. Voel je angst? Duik er dan maar eens echt in, laat de angst je overspoelen en ontdek dan waar die angst precies uit bestaat. Is het angst voor de dood? Of is het de machteloosheid en gebrek aan controle die je angstig maakt? Of ben je ten diepste bang dat je mensen kunt verliezen?

Verfrissend

De angst werkelijk aankijken werkt heel verfrissend, kan ik je uit eigen ervaring zeggen. Ik ontdekte vandaag bijvoorbeeld dat ik vooral bang ben als ik me niet meer verbonden voel met mijn diepere zelf, ik noem het mijn ziel. Dan kan ik in allerlei angsten voor verlies en tekort schieten. Angst die ik vervolgens vermomd als boosheid en chagrijn  over mijn geliefden uitstort. Door niet weg te lopen voor al deze gevoelens en ze even vrij te laten stromen en er daarna in mezelf op te reflecteren, heb ik in mezelf weer ruimte kunnen scheppen voor ruimte en rust. Want ook in deze coronastorm blijft je ziel uiteindelijk onaantastbaar. Net als als in het oog van de orkaan. Vanuit mijn ziel hervind ik moeiteloos mijn balans.

Stille plek

Is de storm daarmee over? Zeker niet. Corona heerst nog steeds wereldwijd en onze levens – ook dat van mij – blijft hier voorlopig door bepaald worden. Maar als ik elke keer weer terug kan gaan naar de stille plek in mezelf, de plek van mijn ziel, dan kan ik laveren op de golven van deze storm zonder kopje onder te gaan. Dan kan ik voluit genieten van het kleinste bloempje dat de lente biedt en van de vogels in de boom voor ons slaapkamerraam.

Ik wens iedereen behouden vaart.

Emma